ลองง้อไอ้โรคจิตดูแล้วเมื่อวาน
เพื่อนๆที่แทงหวยกันไว้ โดนกินเรียบ
เหอะๆๆ
เพื่อนๆพนันกันไว้ว่า สมเปิ้ลต้องง้อไอ้หงุมสำเร็จ
จริงๆก็ไม่ใช่กรูต้องไปง้อเลยนะ แค่ลงไปประณีประนอมว่า ลองดูกันอีกทีได้ไหม เพราะสมเปิ้ลก็ไม่ได้บินไปไกลๆนานๆ แบบนี้บ่อยๆหรอก แล้วเวลาที่มีให้กันมันก็เป็น quality time เวลาที่ดี จะเขี่ยทิ้งไปอย่างนี้น่ะเหรอ
อีหงุมบอกว่าไม่ เธอเปลี่ยนใจฉันไม่ได้หรอก เป็นเพื่อนกันดีกว่า ชั้นทนไม่ได้กับความรู้สึกที่มีแฟนเหมือนไม่มี
(นี่คุณตรูดหมึก อะไรจะอ่อนไหวขนาดนั้นคะ สมเปิ้ลว่า สมเปิ้ลแมนกว่ามันอีก)
-_-"
อ่า อันนี้ช่วยไม่ได้จริงๆ มรึงก็อย่าหาเมียเป็นแอร์ฯสิวะ หาเสมียน หาเลขา ที่ทำงานไปเช้าเย็นกลับทุกวันก็แล้วกัน
เออ เพื่อนก็เพื่อนวะ ช่างหัวแมร่งมัน
ตามตำราว่าไว้ He's just not that into you if he's breaking up with you.
ก็heไม่ได้ into me ขนาดนั้น เลิกไปก็ดีแล้ว จะได้ move on very fast สักที
แต่ไอ้โรคจิตหงุม ยังแสดงความจิตออกมา เพราะบอกเลิกสมเปิ้ลเอง แต่เจือกบอกว่า ชั้นจะอยู่ตรงนี้ตลอด ต้องการอะไรให้บอก
ถ้าแค่เพื่อนธรรมดา กรูก็ไม่ขอร้องไหว้วานอะไรหรอก อย่าคาดหวังเลย ดิฉันมีมือมีตรีน มีงาน มีเงินเดือน มีทุกอย่าง ขาดก็แค่ ใจจากแก ให้ไม่ได้แล้วจะพูดทำวิมานอะไรวะ
มะเหงกแน่ะ
เดี๋ยวจะไปบินอีกแล้ว แถมกลับมาวันเกิดมันพอดี ไอ้โรคจิตมาทำตาปริบๆ : เธอจะมางานวันเกิดชั้นหรือเปล่า?
ไปในฐานะอะไร เพื่อนเหรอ ไอ้ตรูดหมึก
ไปก็ได้ ไป Happy Birthday แล้วก็จะโอกาสหาแฟนใหม่เอาแถวๆนั้นเลย
ดีเหมือนกัน
แล้วจะรู้ว่า ของที่แกทิ้งไปน่ะ มันมีค่าแค่ไหน ผู้ชายดีๆมายื่นใบสมัครไว้กับชั้นเยอะแยะ ชั้นจะคัดใบสมัครแล้วเรียกสัมภาษณ์แล้ว หลังจากที่ดองมานานเพราะคบกับแกอยู่
เช๊อะ